Herebiler vampirleri yarattılar. Her şey çok güzeldi her yerden muhteşem iltifatlar alıyorlar hatta bazılarının kitaplarına eserlerine ve romanlarına yansıyordu. Bu da onların vampirlerini dahada güçlendiriyordu. Böyle güzel bir şekilde günler günleri kovaladı. Vampirlere değişik özellikler eklendi…
Bir gün Herebiler Hristiyan bir yaşlı teyzeden bir mektup aldılar. Mektupta Kasabada okuyan çocuğunun vampirlerden korktuğunu kendisinin ise çocuğuna sadece “vampir görürsen çarmıha ger pezevengi, o zaman sittir olup gider” demekle yetindiğini belirten bir yazı vardı.
Herebiler birkaç tane daha böyle mektup almaya başlayınca ne yapıcaklarını şaşırdılar ve bir fetret dönemine girdiler. Artık vampirler güçlenmiyor tam aksine bir korku kaynağı olup insanları kendinden uzaklaştırıyordu.
Herebiler bir gün topluca hamam sefasında iken;
+Sırtımı keselesene lan
-Bi dur amk ya kolyemin ipi çıktı onu takmaya çalışıyom
+Hadi lan gel işte bende seninkini keselerim
-(homrurmruruomur.. at boku fırça alsana g*t beyinli)
+Lan şu teyze vardıya hani?
-ee?
+Onu putperest ilan edip birazda onun üzerinden mi para kazansak?
-Ya da onun bize gönderdiği mektubu vampir gördüğünü anlatan bir mektuba çevirip… Hassssssssss kolye düştüü!!
(Hac şeklinde olan kolye suyun üzerine düştü ve dibine battı.)
+Euraka eurakaaaaaaa!!
-Ehehe sıcak suyu ben açmıştım zaaa xdxd
+ Yok lan öyle değil. Hac vampirleri yok edebilir!
-Jesus Christ!!
O günden sonra hac vampirleri uzaklaştırmada ve korkutmada kullanıldı… Teyzeye ne oldu derseniz
“Yavrım haca gerek yok ben okunmuş gümüş kurşun sardım tülbentin içine, o direk öldürüyor”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder