19 Haziran 2013 Çarşamba

Otopsi Anıları

Ben Maria STUART. Esim Jon stuart ile beraber yasiyoruz. Bu yazimi ise suan karnimda olan kizim Hanne'ye yaziyorum. Onun benden daha iyi bir anne olmasi dilegiyle...
Sabah yatagimdan yalniz kalktim.  Kendimi cok kotu hissediyorum ve yine Jon yanimda degil. Marilyn Monroe kilikli fahiselerle surttugune eminim. Onu hala oldurmedim bunun en buyuk hatam oldugunu dusunuyorum.
Evlilik fotografimiz bas ucumuzda
duruyor. Gozluklu ve biyikli genc Jon ile genc Maria orada olumsuzler.
Yuzumu yikayip salona gectim. Diyabet oldugum icin bugunkü halsizligim bundan kaynaklaniyor olabilir. Kan sekerimi olcturmek icin hastaneye gitmem gerekli ama sonucunu biliyorum. Kan sekerim kesinlikle yuksek cikacak. Bir kadinin en nefret ettigi seylerden biri olabilir regl olmak ama benim en mutlu gunlerim onlardir. Kan sekerimi vucut kendiliginden dusuruyor. Dusunsenize daha iyi ne olabilir?

Her neyse kan sekeri olcumu
yaptirmayacagim eczaneye gidip insulin ve igne alacagim sadece. Kapidan disari ciktigimda sehir cok hizli ve bulanik akiyordu onumden. Eczane bir sokak otedeydi. Eczaneye kadar vardim her zamankinden farkli olarak narkozlu insulin aldim. Evde ignem kalmadigi icin igne de aldim tabiki.
Ev tam karsimda. Biraz sonra eve gecip ignemi vuracagim ve biraz yemek yiyebilecegim. Evimin kapisina son 10 adim.
Onumden bir siyahi gecti.
7 adim.
Bebek arabasiyla onumden gecmeye calisan bir kadin ayagimi ezdi. 
3 adim.
Adimlarimi sanki yuz ustu attigimi hatirlar gibiyim.   

"Doktor Casher hazırsanız başlayabiliriz." Fakat bu ses de ne? Doktor Casher benim doktorum değil ki? Ne işlemi? Ayrıca bu kör edici, kahrolası ışık da nerden çıktı? Sanki ameliyat olacağım alt tarafı basit bir iğne. Hemşireler ne kadar beceriksizleşti son yıllarda.
"Eğer fotoğraf çekimini bitirdiysen başlayalım. Zaten soyulması gereken çok fazla kıyafeti yok. Ayakkabılarından başlayabiliriz." Ne ayakkabısı neler oluyor? Asistanın ayağımı tutan elleri bende sadece his uyandırmıyor. Oysa ben ayaklarımdan çok gıdıklanırım. Jon sürekli yapardı bunu.

Asistan ayakkabılarımı çıkardıktan sonra şortumu, gömleğimi ve iç çamaşırlarımı da çıkardı ama ben ne yaptıklarını sormak için ses bile çıkaramıyorum. Tanrı aşkına benim neyim var böyle?
Üzerime eğilen yeşil önlüklü, beyaz maskeli kadın çok güzel. Kısa, siyah saçları var ve teni bembeyaz. Ama elinde tehlikeli bir biçimde parlayan incecik çelik bir bıçak var. Tanrım! Benim bir bebeğim var! Çığılıklar ve tekmeler atmaya çalıştım ama hiçbir işe yaramadı. Karnıma bakmaya çalıştığım zaman göbeğimin altındaki incecik çizgiyi gördüm ve anladım.
...
Yeşil önlüklü bir cellat için oldukça zarif bir biçimde göğsüme y şeklinde bir kesik attı. Evet evet hissedemiyorum. Belki de yanlış kelime seçimi yaptım. Zaten ölü birinin celladı olamaz. "Greg bana bahçe makasını ver." Evet bakalım küçük güzellik bahçe makasıyla ne yapacak? Devasa büyüklükteki bahçe makası göğüs kafesimdeki kemikleri keserken çıkan ses bende kusma isteği uyandırıyor ama sanırım bu konuda tek başımayım.  Göğüs kafesime dalan eller önce akciğerlerimi çıkardı.Bununla birlikte iğrenç bir kokuyu da. Kasap gibi kokmaya başladı burası. Greg denen inek tipli asistan akciğerleri aldı ve formabilmemne dolu kovanın içine attı. Bu sırada kalbim Casher'ın beyaz ellerindeydi. Onu da çelik bir tepsiye koyduktan sonra tekrar bana döndü ve geri kalan organları çıkardı. Görmek istemiyorum, daha fazla dayanamıyorum. Gözlerimi kapatmak istiyorum ama kaslarım artık bana itaat etmiyor.
Gözlerim artık bulanık görüyor. Sanki yatak odalarındaki puslu camların ardından bakar gibi. Sadece sesler duyabiliyorum. Bu sırada sanırım Doktor Casher kalbimin üzerine eğilmiş onu dilimlemekle meşgul. Sonra Greg geliyor diğer organlarımı göğsümdeki kesikten içeri tıkıştırıyor. Elindeki iğneyi derime saplayıp dikmeye başlıyor. Bu sırada bir kayıt cihazının bip sesini duyuyorum. "Hasta adı Maria STUART. Yaşı 42. Olası ölüm sebebi damar duvarında lipid parçacıkların birikimine bağlı olarak gerçekleşen ateroskleroz.Otopsiyi yapan Doktor Emma CASHER. Massachusetts Adli Tıp Merkezi. 25 Haziran 2013 tarihinde kaydedildi. Bip." Bulanık bir şekilde gördüğüm son şey üzerime kapanan beyaz bir torbanın fermuarı oldu. 



Silahlı & Cuci.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder